03-04-07

Vriendschap finished

Ik heb vandaag een vriendschap beëindigd. Neen niet in een impulsieve of jaloerse bui. EN neen ik moet niet ongesteld worden...

Ik heb de vriendschap 3 jaar de kans gegeven maar eigenlijk was ze al vrij snel ten dode opgeschreven. Waarom ik dat weet en ik er niks aan gedaan heb?

 

Lees mijn titel van mijn blog nog eens...jaaa ik ben een vrouw en een moeder...en ik beschik helaas niet over een knopje aan mijn hart omdat af en toe af te zetten helaas. Het was eigenlijk voornamelijk éénrichtingsverkeer. Ik hoorde of zag haar vooral als ze problemen had, als ze haar hart moest luchten of eens goed wou uithuilen. ALs ik eens iets over mezelf wilde vertellen (positief of negatief) dan onderbrak ze mij al gauw om over zichzelf te praten. Maar in het begin zocht ik daar vooral excuses voor zoals: ze is nog jong en impulsief of ze heeft nog niet veel meegemaakt. Ook mijn moederhart nam het regelmatig over en dan probeerde ik toch de goede dingen in haar te zien want alle mensen hebben goede en minder goede kanten.

 

Nu is ze ook een (zelfstandig) collegaatje van mij geweest maar onlangs gaf zij er de brui aan. Wat ze ook al 2 jaar had aangekondigd telkens het eens tegensloeg...ik had al haar klanten overgekregen en had intussen al mooie contacten gelegd Ik ben de eerste om te zeggen dat je uw beroep en privé gescheiden moet houden maar wat ze vandaag deed....dat was de echt dikke, vette druppel! Ik kan hier moeilijk gaan vertellen wat er zich allemaal heeft afgespeeld in die drie jaar. En ik ga ook niet in detail treden wat er vandaag is gebeurd maar t komt erop neer dat ze mij professioneel een "serieuze hak" gezet heeft 

 

Nu, ik ben niet veranderd in een woedende furie, ook al ben ik misschien een temperamentvol iemand, maar ik heb dit heel rustig opgelost. Op zulke momenten kan ik echt heel rustig reageren. Ik heb haar laten weten hoe ik erover denk, dat dit niet kan tussen vriendinnen en daarmee is mijn kous af.

 

Maar dat hoofdstuk is dus "eindelijk" afgesloten...mijn ventje voegde die "eindelijk" er trouwens aan toe. Om maar te zeggen...ik zag geen dingen die er niet waren hihi...

 

Geen al te blij bericht dus vandaag maar het leven zit jammer genoeg niet alleen ineen met blije gebeurtenissen.

 

Maar ik heb mij vandaag als een voorbeeldige echtgenote en moeder gedragen...en heb daarjuist een lekkere verwenbeurt in bad genomen. maskertje, crèmetjes noem maar op...dus vrouw genoeg vandaag!

 

Groetjes x

23:16 Gepost door Vrouwtjelief in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-04-07

Leven als koppel

MMM moeilijk...nog dagje ziekjes...waarover zal ik dan schrijven? Jullie zijn er uiteraard niks mee om te weten hoe misselijk en moe ik wel was vandaag...hahaha...en heb dus ook wel wat geslapen en veel gezeten vandaag! Maar ik heb ook wel gewerkt in de tuin vandaag, samen met mijn ventje. Mooie bloemetjes geplant in het lekkere weertje.

 

Ja als man en vrouw genieten we deze dagen van in de tuin werken. Wie had dat ooit gedacht? En dat op onze leeftijd  . 5 jaar geleden hadden we jullie zot verklaard als dit ons was voorspeld. Toen we ons huis kochten (met een redelijk stuk grond aan van ongeveer 10 are) hadden we de intentie om overal gras te zaaien en zeker geen bloemetjes en plantjes want bah dat vraagt veel te veel tijd. En zie nu, 5 jaar later zijn we bezweken voor onze creatieve, groene handjes!

 

Op een paar meter van elkaar zitten wroeten in zand...Sexy?  Neen niet echt...intens des te meer. Terwijl een praatje maken, toekomstplannen bespreken ... genieten van onze oude dag noemen we dat! Ja je kan er mee lachen maar je ziet hoe het op 5 jaar als koppel kan gaan hé. 5 jaar geleden maakten we ons alleen maar druk over waar we die zaterdag gingen weggaan en wat we gingen aandoen. Nu zijn we zoveel jaar verder, zoveel zorgen verder maar o zo mentaal veeeel verder als koppel en o dat doet zo'n deugd. Als ik dit aan mijn vader zou vertellen zou hij lachend antwoorden: maar amai, jij bent hard veranderd! Zo lachen met uwe papa vroeger...ja ik weet het...maar ik zal het hem niet vertellen, dat plezier gun ik hem echt niet hihi...

 

Maar 's avonds na dat doucheke, allebei blozend van het zonneke, helemaal opgefrist van de buitenlucht en de beweging .... ja dat is des te meer sexy!

Dus we hebben er ook nog eens nadien geniet van...'t kan niet op .

 

Raar hoe je als koppel samen groeit en samen mentaal sterker wordt. Dat is natuurlijk het streefdoel van elk koppel maar of dat dan ook echt gebeurt dat is nog maar de vraag. Ik kan echter, met het hand op mijn getrouwde hartje, zeggen dat dat bij ons het geval is na 11 jaar. Neen het gaat niet altijd even geweldig maar de kracht zit er in om samen te groeien....samen mentaal aan uw huwelijk of relatie te werken.Ik weet het, grote en zware woorden voor iemand van mijn leeftijd. Koppels die 30 of 40 jaar samen zijn lachen hiermee nog waarschijnlijk maar wij zitten op de goede weg en dat betekend al heel veel voor ons...

 

En neen kindjes kopen helpt een slechte relatie niet beter worden. Integendeel, als uw relatie niet sterk staat, pff vergeet het maar! ALs koppel krijg je het hard te verduren met een kindje erbij...maar het brengt je uiteraard ook intenser bijeen daar niet van...maar het kan verdorie zwaar zijn hoor. En dat begint bij discussies over het papje dat te warm is of niet en dat eindigt met verschillen in de opvoeding. Zo zie je maar...bezin eer ge begint! Lol, onze omoe heeft gesproken.

 

Dit heerlijk dagje ga ik afsluiten...en ik zie jullie snel weer!

 

Groetjes x

22:53 Gepost door Vrouwtjelief in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-04-07

Griep!!!

Jawadde zeg, één dagje in Blogland en ik zit al met het griepvirus .

Gelukkig is het vandaag al wat beter maar vrijdagavond en zaterdagnacht heb ik redelijk afgezien. Dus er kwam niet veel in huis van moeder, echtgenote of vrouw zijn. Gelukkig heb ik een schatje die mij van deze taken even verloste (behalve dat vrouw zijn natuurlijk lol).

 

Maar vandaag wil ik het een beetje hebben over het moeder-zijn. Ik heb deze week een aantal zaken ontdekt waar ik niet eerder bij stilstond. Ik heb namelijk een over-enthousiaste dochter. Ze is altijd even vrolijk, even actief en zeer alert. En dat is enorm aanstekelijk voor ons gezin. Ikzelf  heb ook ontdekt dat ik via mijn dochter de wereld herontdek zoals hij is! Als volwassenen gaan we jammer genoeg nogal snel voorbij aan vele dingen: geen tijd, te druk, andere dingen aan ons hoofd....maar met een kind in huis kan je daar niet omheen. Ze duidt met veel enthousiasme regelmatig dingen aan die wij nog niet eens gezien hadden. "Kijk mama, een bal!" en wij dan maar zoeken en oja op dat kleine bordje in de verte kleeft een stickertje met een balletje erop...niet te schatten. Of kijk mama, zoveel koeien of oooooh mama kippetjes...ja onze kleine spruit doet ons naar de dingen kijken die echt tellen! Zo herontdekken wij de wereld opnieuw en ik moet zeggen...dat doet deugd...dat doet je je klok vergeten. Dat doet je verstand effe op nul zetten en alleen maar aan je gezin denken en dat waar je naar aan het kijken bent. Zo heerlijk...ik moet eerlijk zeggen dat gevoel heb ik al sinds haar geboorte en wordt alleen maar overweldigender.

 

Nu is het zo, ja ik ben een vrouw voor diegene die het nog niet wisten , en ik ben nogal gevoelig en romantisch aangelegd. Nu is het bij mij misschien nog een tikkeltje erger dan bij de gemiddelde doorsnee vrouw (hoewel ik niet graag in vakjes denk) want ik droom echt al heel mijn leven van prinsen en prinsessen...eerlijk waar. Ik kan er niet aan doen. Als ik een romantische film zie waarin een serveuse een romance krijgt met een steenrijke, knappe man dan denk ik nog altijd dat dit mij ooit ook gaat overkomen. Na de film is dat gevoel weer snel voorbij hoor...en zeker als ik mijn dochter en echtgenoot zie dan zou ik die voor geen goud ter wereld willen inruilen maar dat gevoel is nu eenmaal sterker dan mezelf. Ik heb het ook nooit anders geweten. Het is met de jaren al wel wat afgezwakt maar af en toe steekt mijn prinsessenkroontje de kop op en zie ik luchtkastelen en roze wolkjes.

 

Het nadeel daaraan is dat ik al een pak teleurstellingen heb moeten verwerken natuurlijk. Eigen schuld ik weet het wel...ik heb altijd torenhoge verwachtingen van bepaalde dingen maar die worden dan natuurlijk niet ingelost zoals ik het wil en dan wordt ik weer effe terug met de voeten op de grond gezet. Maar goed ook....anders zou ik niet getrouwd zijn maar in een beschutte werkplaats moeten zitten vrees ik .

 

Maar er is één ding in mijn leven waarin ik totaal niet teleurgesteld ben geraakt. Eén iets dat mijn verwachtingen volledig heeft ingelost: MAMA zijn!

Eerlijk waar het is helemaal zoals ik gedroomd en gehoopt had. Toegegeven mijn zwangerschap was iets minder maar vanaf de bevalling tot nu toe is alles zoals ik gehoopt had. Het intense gevoel direkt na de geboorte, dat gevoel van, heerlijk ik leef! Van de borstvoeding heb ik 6 maanden genoten en ik geniet nog elke dag van onze brave, lieve en zachte dochter die het heerlijk vindt om met mama en papa te knuffelen en te spelen, te lachen en te gieren....het is een ware eer om haar mama te zijn. En ik ben ervan overtuigd dat haar papa daar net hetzelfde over denkt.

 

Voila dat was het voor vandaag! Ik wil nog alle mensen bedanken voor hun reacties. Ik ben ook meteen naar hun blogs gaan zien! Mooie stekjes...Ik wil ook nog eventjes meester Carlo bedanken voor zijn berichtje. Ik ben meteen naar zijn site gaan kijken en waauuuw mijn Blogwereld ging open. Bedankt voor zooooveel tips!!!!! Heb meteen een beetje aan mijn blogje gewerkt! Hopelijk bevalt het jullie!

 

Groetjes x

 

 

15:54 Gepost door Vrouwtjelief in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-03-07

Eerste reacties

Wauw dag 1 en ik krijg al 2 reacties om me succes te wensen...tof sfeertje in Blogland...want ja  ik ben natuurlijk een vrouw, met als gevolg heb ik eerst een blog aangemaakt en ben dan andere gaan lezen om te zien hoe het er aan toe gaat lol

Alleszins bedankt voor de reacties en het geeft moed hé...

 

Eens kijken hoe mijn dagje is verlopen. Wat ben ik vandaag vooral geweest? Nu ja stomme vraag eigenlijk want vanaf de bevalling ben je 24u op 24u moeder. Zelfs als is je kind naar de oppas, moeder blijf je voor het leven hé! Maar ik ben vandaag heel de dag thuis geweest en heb me vooral bezig gehouden met de kuis en mijn dochter. Jaja we hebben leuk samen gekleurd.

 

Op de middag probeer ik altijd een uurtje voor mezelf in te calculeren. Dat is iets dat ik maar sinds een tijdje doe want vroeger was ik steeds in de weer met de verzorging van onze dochter, dan het huishouden, mijn werk en dan mijn ventje 's avonds...tot ik op een dag zo ongelukkig werd omdat ik voor mezelf geen tijd meer leek te hebben...inderdaad leek...want daar moet je weer zelf voor zorgen natuurlijk!

 

Dus ik ben sinds 2 maanden op mijn ééntje beginnen sporten. Mijn ventje heeft zeer moeilijke werkuren (weet nooit op voorhand hoe lang) dus naar een fitness gaan zit er niet in. En op mijn ééntje in de donkere 's avonds laat gaan joggen zie ik echt niet zitten...ja ik ben bang...neen niet van het donker maar wel van de dingen die in het donker kunnen gebeuren! Dus dit doe ik nu echt voor mezelf! 's middags loop ik rondjes in mijn (grote) keuken en doe nadien 100 sit ups...allez lach maar ... maar ik hou het vol! Ik vind dit een perfecte oplossing voor mezelf voorlopig....tot dochter naar school gaat...dan kan ik misschien overdag gaan joggen in het licht ja . Tijdens het lopen kan ik mijn verstand effe op nul zetten en werk ik aan mijn lichaam...dus op en top vrouw...

 

Mmmm en echtgenote..tjah als hij niet thuis is kan ik niet veel echtgenote spelen natuurlijk...hihi....maar dat maken we wel goed. Nu ja het huishouden was vandaag in orde (al zeg ik het zelf) en impliceert dat dan ook niet dat ik een goede echtgenote ben? Ja hé...

 

Dus vandaag een beetje vanalles wat...geen slecht begin hier in blogland!

 

Slaap lekker x

00:11 Gepost door Vrouwtjelief in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

29-03-07

Eerste keer...

Jaja het is zover....het zat al een tijdje in mijn gedachten maar ik heb er dan toch ééntje aangemaakt.

 

Sommige zullen zich misschien wel afvragen waarom?? Wel, het zit al jaren in mijn hoofd om ooit een boek te schrijven....en dit is misschien wel een mooie test of begin of proef, noem het zoals je wil.

 

De titel heb ik een tijdje geleden al bedacht en ja het is misschien weer afgezaagde vrouwenpraat maar....het is wel heel actueel!

 

Ik ben sinds kort 32 jaar en zoals je aan de titel ziet ben ik intussen moeder en echtgenote. Vrouw ben ik al een aantal jaren langer uiteraard. Sinds ik die 30 gepasseerd ben vraag ik mij ook steeds meer af wat ik echt wil in het leven, hoe ik mij wil voelen en hoe ik dat zelf kan bewerkstellligen. Inderdaad zelf want daar ben ik intussen al wel achter dat een man of een kind je wel gelukkiger kan maken dan je bent maar ze kunnen je niet gelukkig maken. Als je begrijpt wat ik bedoel. Mijn echtgenoot zei me vroeger altijd dat ik voor mijn eigen geluk moest zorgen en dat klonk toen zo grof, zo afstandelijk en ik had het idee dat hij het zijne niet met mij wilde delen...maar ooo wat ben ik intussen een stuk wijzer geworden ja. En inderdaad we kunnen alleen maar zelf voor ons eigen geluk zorgen! En al het leuke dat erbij komt is mooi meegenomen en kan je uiteraard gelukkiger maken.

 

Natuurlijk kunnen sommige dingen je ook soms ongelukkig maken maar dan is het aan jezelf om je daar boven te zetten. Dat noemen ze relativeren...en dat heb ik de afgelopen jaren goed geleerd. Ik heb ook intussen beseft dat je dat nodig hebt in het leven, om te overleven zeg maar. Een portie gezonde  verstand, relativeringsvermogen en een serieuze dosis humor...dat zijn de dingen die mij helpen een gelukkig mens te zijn.

 

Maar goed...dat is al direkt een zwaar begin maar dan hebben jullie ineens al een beetje in mijn gedachten kunnen meelezen hé...

 

Ik ga elke dag "proberen" te schrijven en voor mezelf de staat opmaken of ik die dag moeder, echtgenote en vrouw ben geweest. Want daar streef ik naar...ik wil het alledrie alle dagen kunnen zijn! Sommige dagen voel ik mij alleen maar moeder of alleen maar echtgenote of alleen maar vrouw...maar ik wil ze zo graag kunnen combineren zodat ik mij goed voel en ook mijn gezin. Ik weet het...het zal geen gemakkelijke opgave zijn. Maar als ik mijn gedachten en bewegingen noteer en het na een tijdje overlees kan ik wel leren uit mijn fouten hé....zien waar ik beter kan doen....lol...

 

Zo, hopelijk wordt het een interessante blog...niet alleen voor mezelf maar ook voor jullie!

 

Groetjes

15:06 Gepost door Vrouwtjelief in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |