16-07-10

Doemdenken...

... Ik kan er echt niet aan doen...ik doe niets anders de laatste tijd...als ik in de auto zit denk ik dat we een fataal ongeluk gaan krijgen...als ons dotjes spelen denk ik dat ze zwaar ziek gaan worden of een zwaar ongeval krijgen...als ze ergens logeren denk ik dat ze gaan verloren lopen...tsssssss zware doemdenkerij dus...

En ik kan er echt niet aan doen...t zijn mijn hormonen...ik herinner mij dat ook nog van toen onze oudste een jaar of 2 jaar was..blijkbaar is dat ook iets dat bij het ontzwangeren hoort...t is alleszins een afschuwelijk nevenverschijnsel dat ik liefst zo snel mogelijk kwijt geraak.

Het helpt natuurlijk ook niet dat we de laatste tijd echt wel alle geluk van de wereld hebben...alles zit mee...ons leven loopt op rolletjes...en ik weet uit ervaring dat dat niet blijft duren...staat ons iets onheilsspelends te wachten? Ik hoop het niet..O God ik hoop het echt niet...

Hoe geraak ik van dit doemdenken af? Iemand suggesties???

 

Groetjes x

13:39 Gepost door Vrouwtjelief in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Da's wel spijtig, want zo kan je niet echt genieten van het leven ... En ik weet er ook niet echt een oplossing voor.
't Is toch niet omdat het geluk met je meeloopt, dat dat plots moet stoppen. Gewoon proberen aan alle leuke dingen te denken die je overkomen, en niet aan 'wat er wel zou kunnen gebeuren'.
Kom op meid !
Het leven lacht je toe xXx

Gepost door: Mamapippa | 16-07-10

Ik heb ook wel de neiging om overal slecht in te zien. t Zal mijne aard zijn, denk ik ... wantrouwend en (over)bezorgd :-(
Proberen positief te denken, zoals Anja zegt!

Gepost door: Ri@ (Riboke) | 21-07-10

De commentaren zijn gesloten.