28-06-07

 

Een tijdje geleden heb ik al verteld dat ons leven soms een woelige zee voorstelt met veel golven, wel...stel je voor...

 

Mijn man en ik zitten op zee, elk in een bootje en we varen dezelfde route...opeens steekt er een serieuze, zware storm op...we drijven af...elk in een andere windrichting...

 

Ik probeer mijn man op de radio te bereiken en vraag hem om deze storm samen te bevechten, want ja, samen zijn we toch sterker en kunnen we het wel aan...maar ik krijg geen reactie. Onze radio's staan afgesteld op andere frequenties...

 

Wanneer de storm geluwd is en we zijn allebei terug op onze positieven, komen we elkaar terug tegen op dezelfde route...wanneer ik hem vraag wat hij van de storm vond, antwoord hij rustig: dat viel wel mee...

 

Als ik hem vertel dat ik hem probeerde te bereiken via de radio maar dat dat niet ging omdat onze frequentie niet hetzelfde was antwoord hij rustig: zelfs als we op dezelfde frequentie zaten dan nog had ik je niet gehoord want mijn radio stond af, ik moest me concentreren op de storm...

 

En zo varen we rustig door....snapt hij dan niet dat we hieruit moeten leren voor de volgende storm? Of is hij zo'n dromer en hoopt hij dat er geen storm meer komt? Neen...

 

Ik laat het hierbij...

 

Groetjes x

21:16 Gepost door Vrouwtjelief in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Zolang je de stormen doorstaat, op welke manier ook,....!
Elk heeft zijn eigen manier om een storm te kunnen doorstaan... elke storm is anders...
Fijne dag nog!

Groetjes,

Gepost door: so far, so close | 29-06-07

De commentaren zijn gesloten.