21-04-07

Herinneringen

De laatste twee, drie jaar krijg ik enorm veel herinneringen van vroeger terug. Ik weet eigenlijk niet hoe het komt? Is het vanwege mijn leeftijd of is het sinds de bevalling? Geen idee...nu herinneringen kunnen ellendig zijn, maar ze kunnen ook leuk zijn. En ik moet zeggen dat ik de laatste tijd heel veel leuke herinneringen heb.

 

Ik denk heel vaak terug aan mijn grootouders, ouders, familie en andere vrienden en vriendinnen. Het is ook heel opvallend hoe klaar, helder die herinneringen zijn! Zodanig dat ze precies net gisteren zijn gebeurd. Ze lijken zo echt...

 

Eén van die herinneringen had ik deze week nog en die ging over mijn vader, één van mijn grootste favorieten in mijn leven :-)

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 7 was. Mijn moeder is eruit getrokken met mijn vader zijn beste vriend...ja je kan het je al voorstellen wat dat gegeven heeft hé!

 

Mijn vader is dan zeker een goeie 8 jaar alleen geweest in die tijd. Ik ging in het begin altijd op woensdag naar hem. Hij pikte mij dan op van school op de middag en donderdagmorgen zette hij mij terug af aan school. Elke week opnieuw. Later is dit veranderd naar het weekend om de 14 dagen maar ik weet eigenlijk niet echt waarom...En toen ik 13 was ben ik eindelijk bij hem mogen gaan wonen!!!

 

Mijn vader was alleen en ik was nog klein en hield zoveel van mijn vader. Ja ik was zo'n prinsesje die verliefd was op haar vader en met hem ging trouwen hihi...en telkens ik dan bij papa bleef slapen mocht ik bij hem in het grote bed.

 

Nu later leerde hij iemand kennen en toen die bij hem introk was dat natuurlijk gedaan. Maar toen dat eindigde mocht ik weer terug mee met hem slapen. Mijn moeder vond dat eigenlijk niet kunnen op mijn leeftijd (was toen intussen 11 of 12 jaar) maar er was niks verkeerd aan. Dat waren echte papa en dochter momenten. Dan praatten we over vanalles en nog wat bij voor het slapen gaan en 's morgens als  de wekker afliet om naar school te gaan dan draaiden we ons samen om en zei hij: nog 5 minuutjes hihi...en daar genoot ik zo van! We ontbeten ook samen, hij maakte dan mijn brooddoos en dan bracht hij mij naar school. Dat waren allemaal dingen die ik bij mijn mama niet had. Daar moest ik alleen opstaan, zelf boterhammen maken en zelf naar school met de bus of later met de fiets. Maar soit...

 

Tijdens een van die keren dat ik met papa ging slapen op een zaterdagavond...we kwamen van één of ander feestje...(mijn geheugen laat mij in de steek waar of waarom het feest was, maar dat is dan ook niet van belang hé hihi...) en we waren aan het napraten over de mensen die er waren. Op een bepaald moment ging het over een persoon die we al een tijdje kenden toen. Iemand met een beetje een  spraakgebrek laat ons zeggen...nu ik ben de laatste om iemand uit te lachen maar laat ons stellen dat die mens het eigenlijk een beetje zichzelf  aandeed. Nu waren we daar over aan het praten toen mijn papa ineens vertelde dat die ooit nog bij de papegaaien had gewerkt in de dierentuin. Kijk hé....ik kreeg daar de slappelach, niet te doen...en papa natuurlijk mee lachen op de duur! Ik overdrijf niet hé maar wij hebben daar een uur liggen lachen, zeker een uur!!!! Telkens dachten we dat we uitgelachen waren maar dan begon één van ons opnieuw en we waren weer vertrokken...als ik daar aan denk ik mijn bed kan ik zo terug beginnen lachen...

 

En dan zitten mijn longen weer vol lucht en kan ik de wereld aan :-)

 

 

Groetjes x

 

23:37 Gepost door Vrouwtjelief in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

herinneringen Dat zijn echt herinneringen om te koesteren!
Al goed dat je die woensdagen met je papa had!

Liefs en groetjes,
inge

Gepost door: inge | 21-04-07

mooie herinneringen die moet je blijven koesteren
lieve groet en tot ziens

Gepost door: hartendame2 | 22-04-07

De commentaren zijn gesloten.